Dociele consensus

Doorgaans hou ik wel van de leuze Oranje boven, al is die context enigszins verschillend van de euforische sfeer waarin onze noorderburen dezer dagen verkeren. Koninginnen worden niet om de haverklap voor koningen ingeruild. De Bataafse monarchiemanie is dus hoogst begrijpelijk, maar Belgische waarnemers worden er bezwaarlijk wild van. Integendeel, en dat is niet omdat we mindere herinneringen hebben aan een episode waarin een man aan het hoofd stond van de Oranjes. Twintig jaar geleden was de dood van Boudewijn nog een onverwachte eruptie van volgzaam royalisme, maar na alles wat er is gebeurd kunnen we ons moeilijk een herhaling van deze taferelen inbeelden. Een kopie van de hype rond Willem-Alexander en Maxima lijkt in de Zuidelijke Nederlanden onwaarschijnlijk. Hoewel, zeg nooit nooit. Als puntje bij paaltje komt kunnen zelfs fervente Vlaamsvoelenden voor de Coburgs in zwijm vallen. Republikeinse scenario’s blijven vaak in het stadium van academische discussies hangen. Al willen we de overtuiging van deze weblog toch nog eens onderstrepen: erfelijke monarchie is in een moderne democratie irrelevant en kan ook in dit complexe land worden vervangen door een ceremoniële president die in de Hoge Vergadering wordt verkozen uit een poule Ministers van Staat. Punt, al zal er nog veel water naar de Noordzee vloeien vooraleer in Hertoginnedal de investituur van de eerste Belgische president zal worden gecelebreerd. If ever. We hebben andere katten te geselen.

Constitutionele dwangbuis

Toch zijn er ook in Nederland dissidente stemmen. Er staat af en toe wel een verstandig mens op die durft te zeggen dat het allemaal niet hoeft. De onderhoudskosten van een koningshuis zijn best royaal te noemen. Zeker in tijden van crisis is het een doorn in het oog van mensen die met heel wat minder moeten rondkomen. Argumenten van pecuniaire aard geven echter niet de doorslag: een land verdient immers een degelijke omkadering van het hoofd van de uitvoerende macht, erfelijk of niet. Met un roi ordinaire komen we er niet. Zelfs al is hij toevallig de zoon van zijn vader, hij moet er altijd en overal piekfijn uitzien. Dotaties zijn omstreden; of dure jachten écht wel opportuun zijn is voor discussie vatbaar, maar een uitzet moeten ze hebben. Staatshoofden horen Italiaanse kostuums te dragen en in Duitse wagens rond te rijden.

Sommige mentale verzetslieden kruipen in hun pen. Ondanks alles krijgen aberrante opinies in vrij Nederland een ruim forum. Auteur Franca Treur schreef in NRC een brief met advies aan de toekomstige vorst. Willem-Alexander zou er goed aan doen om wat meer emancipatie aan de dag te leggen. De tijd dat kinderen per definitie hetzelfde beroep als hun ouders uitoefenden ligt al weer een tijdje achter ons. Niet zo voor Willem-Alexander, de man die trouw blijft aan zijn lotsbestemming. Geef de kleine Amalia een vrij leven en maak uzelf vredevol overbodig. Het is uiteraard makkelijk gezegd voor een man die in een constitutionele dwangbuis is gestopt, maar het siert haar alvast om de vorst te zeggen wat hij heel misschien zelf ook denkt. We zijn ervan overtuigd dat ze ondanks haar afwijkende mening te hoffelijk is om dinsdag op de Dam amok te maken.

Ik Willem niet

Anderen gaan iets radicaler te werk. #Hetis2013.nlWeg met de monarchie! – kreeg de laatste dagen veel airplay en merkt dat ze toch hier en daar op sympathie kunnen rekenen. In hun manifest roepen ze de Nederlanders op om zich te verzetten tegen het verbod om referenda over de monarchie te organiseren. Anno 2013 lijkt dit inderdaad even archaïsch als de eeuwigdurende uitsluiting van een lid van het Huis van Oranje-Nassau tot de Belgische troon. Ik Willem niet. We kunnen het traktaat ondertekenen en donaties doen aan dit staatsgevaarlijk collectief. Twee dagen voor de troonswissel had men toch al meer dan 1100 kritische Nederlanders zover gekregen om hun naam achter te laten. Peanuts, jazeker. Online protest is uiteraard veilig; toen een meisje in Pauw & Witteman net na de abdicatie-mededeling van Beatrix een republikeinse boodschap verkondigde werd ze nét niet gemolesteerd. Op Twitter weliswaar.

Of geweld verder zal reiken dan de sociale media valt af te wachten. Een herhaling van de rellen van 1980 lijkt onwaarschijnlijk, maar de Nederlanders hebben zich alvast op alles voorbereid. De stadswebsite van Amsterdam heeft ter gelegenheid van het evenement een volledige subsite aangemaakt. En daarbij werd ook aan de dissidenten gedacht. In – u houdt het niet voor mogelijk – een document met de Spelregels worden onder punt 2.7. de gereserveerde protestlocaties vermeld:

Er zijn zes locaties aangewezen waar groepen tijdens de troonswisseling kunnen demonstreren. De locaties zijn: Waterlooplein. Spui, Frederiksplein, Frederik Hendrikplantsoen, Azartplein en IJplein.

Heerlijk. Zo hebben we de Nederlanders graag. Ondanks de dociele consensus rond het zijn van de monarchie worden pretbedervers in het script opgenomen. Amateurisme kan men hen bezwaarlijk verwijten. De Belgische ordediensten ondernemen dinsdag dan ook best een studiereis naar Amsterdam. Het kan nog van pas komen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: